Doemscenario’s.
Ze zijn mij niet vreemd.
Ooit botste ik tegen een andere auto aan, in een langzaam rijdende file. De persoon uit de andere auto reageerde nergens op en reed gewoon verder.
Ondanks dat, schoot ik volledig in de paniek en doemscenario’s als (en beloof me, lach niet als je dit leest): swat teams op het dak van de school waar ik toen nog werkte met snipers, die me kwamen halen omdat ik door was gereden na een ongeluk, schoten door mijn hoofd.
Tjah… Dat was wel het meest doemscenario onder de doemscenario’s.
Om mezelf gerust te stellen belde ik proactief de politie. Ik dacht: “Ik kan het maar beter zelf melden..”.
Daar werd een beetje gelachen.. “Ah, netjes dat je belt, maar wij hebben geen melding gehad, dus het zal wel goed zijn allemaal.”

 

Je zou verwachten, of ikzelf in ieder geval, hópen, dat dat me inderdaad geruststelde. Maar nog steeds zat ik gespannen achter m’n bureau die dag. Het heeft echt even geduurd voor die paniek met doemscenario’s zakte en ik weer ‘gewoon door kon met mijn Leven’.


 

Zomaar een voorbeeld. Nog eentje? Kan hoor, ik heb er genoeg. 😉
Again, lach niet, beloofd.
Eentje van iets andere orde. Tijdens mijn zwangerschap, in ons vorige huis nog, waren ze aan de weg aan het werken, de weg voor ons huis. De hele dag gebonk en gedoe voor de deur, terwijl ik ieder moment kon gaan bevallen.
Die bevalling bleef uit. Wat er wel gebeurde: Opeens viel een scheur mij op in de muur en het plafond. Zeker weten dat die nieuw was. Ik schrok. Hoe langer ik er naar keek, hoe groter en dieper de scheur leek te worden.
In mijn hoofd ging het heen en weer tussen “Ach, gewoon een scheurtje in het stucwerk, zoals wel vaker.” tot “Oh nee he.. dit komt nooit meer goed, door al dat trillen is ons huis helemaal kapot… die scheur, het hele huis stort straks in.” Ik zag het plafond al naar beneden komen en ons huis als een kaartenhuis in elkaar zakken.
Tuurlijk weet ik dan ergens, dat dat heus niet het geval is. Net zoals die snipers op het dak… Serieus.. Tuurlijk niet.. Maarja.. dat hoofd he.

Herken je dat? Dit soort doemscenario’s? Het overdenken van wat er allemaal mis kan gaan? Van kwaad tot erger tot het zweet je misschien wel letterlijk uitbreekt?

Gek kan ik er van worden.
Ik deelde dit als thema/ hulpvraag tijdens een coaching laatst. Ik leerde dat doemscenario’s bedenken een beschermingsmechanisme is. Je hoofd probeert controle te krijgen door alle mogelijke (al dan niet realistische) scenario’s te overzien en je zo te beschermen tegen onzekerheid en onvoorspelbaarheid. Want het gevoel van onzekerheid en onvoorspelbaarheid geeft je hoofd het idee dat je onveilig/ in gevaar bent.
Angst voor wat er mis kan gaan, angst om te falen, om fouten te maken, zit daar vaak onder. Onbewust. Iets wat vanuit je opvoeding of vanuit bijvoorbeeld je voorouderlijn meegenomen kan zijn in jouw huidige leven.
Supervervelend en vaak heel frustrerend. Want het kost mega veel energie. En wat doe je… Je probeert jezelf te beschermen tegen iets dat niet eens echt gebeurd is en.. let’s be honest.. misschien ook helemaal niet zo aannemelijk is om te gaan gebeuren…

Dit inzicht.. dat het een beschermingsmechanisme is… Heeft mij veel gebracht. Ik begreep opeens meer wat er gebeurde in mijn hoofd op zo’n moment. En het helpt me om die stroom aan doemscenario’s te onderbreken.
Want zodra ik me nu bewust wordt van dit mechanisme, dat zich in meer en mindere mate, met regelmaat laat zien, kan ik kiezen mijn lijf te voelen, in dat moment. In het werkelijke moment. Niet vanuit de oude angst (waarvan ik me dan niet echt bewust ben hoor, maar waarvan ik weet dat daar ergens de oorsprong ligt), niet vanuit de hang naar controle, dan voel ik dat ik veilig ben.
Letterlijk. Door me bewust te worden van het hier en nu, door om me heen te kijken, in gedachten te verwoorden wat mijn zintuigen in dat moment registreren, kom ik weer meer tot mezelf en kan ik dat beschermingsmechanisme laten weten dat het allemaal niet aan de orde is. En dat voelt fijn. Een stuk lichter. Door die veiligheid in mijn lijf te ervaren komt mijn zenuwstelsel weer tot rust, waardoor ik uit die angstreactie kan stappen als het ware.

Én dat vraagt naar nog wat diepere heling van die oude pijn, de angst voor het maken van fouten, angst om te falen, het niet goed te doen. Want die pijn zit er, mag weer gezien en gevoeld worden om daar zo weer een extra laagje van los te laten. Stap voor stap. Waardoor het voor mij steeds gemakkelijker wordt bij mezelf te blijven, ook wanneer iets moeilijk is en angst de kop op steekt.

Zijn doemscenario’s en overanalyseren jou ook niet vreemd? Én ben jij daar wel klaar mee en wil je daar verandering in?  Vraag dan een gratis Nieuwe Kijk-sessie aan (t.w.v. €197), dan spreken we elkaar binnenkort hier even over en geef ik je meteen wat tips! Superleuk om elkaar zo te leren kennen én we bekijken meteen of ik verder nog wat voor je kan doen. 

En vind jij het leuk mijn mails te ontvangen net zoals honderden anderen? Schrijf je dan hier in

Lotte

“Samenwerken met Lanne heeft me zoveel inzicht en ruimte gegeven, heel dankbaar voor”

Lees hier meer ervaringen

Of mail me persoonlijk met jouw vraag of reactie!

3 + 9 =

How to handle doemscenario’s

Doemscenario’s.Ze zijn mij niet vreemd.Ooit botste ik tegen een andere auto aan, in een langzaam rijdende file. De persoon uit de andere auto reageerde nergens op en reed gewoon verder.Ondanks dat, schoot ik volledig in de paniek en doemscenario’s als (en beloof me,...

Ik ga je vertellen dat het Anders kan

Ik ga jou vertellen dat het Anders kan Niet dat jij dat zelf niet weet. Want heus, dat weet jij ook, dat snap ik. 😉 Ik nam zojuist allerlei stories op op Instagram en deelde daarin dat ik jou graag wil coachen in het Levensliefhebberstraject waarin we 4 maanden 1-op-1...

Oude pijn helen

Oude pijn doorbreken. Deze woorden kregen voor mij weer even een extra dimensie. Oude pijn. Vaak denk ik dan aan kindpijn. Trauma’s, miscommunicaties, niet gezien of gehoord voelen, ouders die niet (emotioneel) beschikbaar zijn.. Dat soort dingen. Dat er bij mij pijn...

Wat als dit alles is?

Wat als dit alles is? Wat dan? Wat voel je dan? Wat denk je dan? Welke gedachten komen in je op?    Wat als dit alles is? Poeh, dat is nog al wat. Loop je dan dingen mis? Gemiste kansen? Loop je dan achter de feiten aan? Had je dan dingen anders willen doen? Wil je...