Geld. Voor mij blijft het iets waarmee ik een wisselende relatie mee heb. Ik hou van geld. Van geld verdienen, uitgeven. Sparen doe ik ook, altijd in tweestrijd met hoeveel moet er gespaard worden en hoeveel gebruik ik gewoon om te Leven. 
Geld is relatief. Wat voor de een veel is, is voor de ander weinig en andersom. Wat voor de een normaal is, lijkt voor de ander onhaalbaar of misschien zelfs zinloos of simpelweg stom. 

In de tram werd me die relativiteit weer eens reteduidelijk. In een tijdperk waarin contant geld bijna net zo zeldzaam is als het hebben van een ouderwetse telefoon, hebben zwervers het zwaar.
Met een klein handtasje functionerend als portemonnee, inclusief sleutelbos en telefoon zitten hoofdzakelijk pasjes. Betaalpasjes, klantenkaarten, rijbewijs en identiteitsbewijs.
Contant geld heb ik nauwelijks. Hoogstens iets om een keer te kunnen plassen ergens  – want ja, daar moet je hier in Stockholm bijna overal voor betalen -, of om het dus aan een zwerver te geven.
Ik zit in de metro terug naar huis en hoor achter me in het Zweeds iemand vertellen dat hij geen huis heeft en vraagt of iemand wat geld voor hem heeft. Hij geeft er een reden voor, maar die ontgaat me. Ik hoor dat iemand hem geld geeft en hem het advies geeft een kamer te regelen vanavond, terwijl ik mijn tasje vul met mijn rechterhand. Op zoek naar wat geld. Ik weet eigenlijk zeker dat er nog wat in moet zitten, maar krijg het op de tast niet gevonden. De man passeert mij en ziet mijn hand verstopt in mijn tasje en kijkt vertwijfeld. Ik hoor hem bijna denken: “Zoekt ze iets voor mij of….?”, maar hij lijkt mij niet te willen lastig vallen. Ik zoek oogcontact met hem terwijl hij voorzichtig een stap verder uit mijn richting zet. Hij kijkt om met een vragende, open blik. In het Zweeds vertel ik hem dat ik helaas niets voor hem heb. Hetgeen we elkaar nu kunnen geven is een glimlach. Nog steeds tast ik in mijn tasje. Hoe kan zo’n klein tasje iets zo goed verborgen houden, vraag ik me af!
Ja.. Ik voel iets, dat lijkt op geld. Het is inderdaad geld, 1 kroon. Ik roep de man voorzichtig terug en geef hem die ene kroon. Het is niet veel meer dan 10 eurocent, maar ik ben blij dat ik het hem heb kunnen geven. Hij is blij het te mogen krijgen. Hij kijkt me aan, krijgt een grote lach op zijn gezicht en bedankt me hartelijk. Hetgeen wat we elkaar nu kunnen geven is respect en mededogen, vanuit een liefdevolle intentie.

Een mooi moment van mijn dag, dat ik vol verbazing aan mijn Allerliefste lief vertel als we ‘s avonds samen aan tafel zitten. Ik voel me dankbaar voor onze situatie en dankbaar dat deze man vandaag mijn pad kruiste. Vanuit liefde ontstaan de mooiste dingen, en ik besef me dat soms slechts iets kleins nodig is om het verschil te kunnen maken.

Deel, lach en Leef!

Vraag nu een Nieuwe Kijk-sessie aan als jij ook wel wat minder bezig wilt zijn met forceren of druk van verwachtingen! Of heb jij al een tijdje het gevoel er meer uit te willen halen, omdat je voelt dat er meer in zit? Of voel jij dat het tijd is meer te gaan ‘doen wat jou écht blij maakt’, kom op en ga voor die gratis sessie (t.w.v. €197,-).

En vind jij het leuk mijn mails te ontvangen net zoals honderden anderen? Schrijf je dan hier in

Gratis eBook: "Dromend doen wat je blij maakt"

Ga voor de eerste stap, ontdek wat jou blij maakt door te dromen! In dit boek vertel ik je hoe ik het dromen verleerde, maar weer oppakte en belangrijker: Je leest hoe jij dit meteen kunt gaan doen!
Vul je mailadres in en ontvang het eBook nu gratis!

Het is gelukt. Check je inbox!